بخش چهل و يكم در بارهء ضجهء ملائكه و پيامبران و فاطمهء اطهر براى امام حسين عليه السلام 1 - مؤلف گويد : خبر ابن شبيب را در باب ثواب گريه براى امام حسين عليه السلام نگاشتيم . 2 - در كتاب : امالى از امام جعفر صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : تعداد چهار هزار ملك به زمين هبوط كردند تا در ركاب حسين بن على عليهما السلام قتال كنند ولى چون آن حضرت اجازهء قتال به آنان نداد لذا ايشان مراجعت كردند و هنگامى به زمين هبوط نمودند كه امام حسين شهيد شده بود . آنان در حالى كه غبار آلوده‌اند تا روز قيامت نزد قبر امام حسين گريه ميكنند و نام رئيس ايشان منصور است . 3 - در كتاب : امالى شيخ از امام جعفر صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : وقتى كار امام حسين تمام شد ملائكه بسوى خدا ضجه كردند و گفتند : پروردگارا آيا جا دارد : اين مصيبت دچار حسين شود كه صفى و پسر پيامبر تو است ؟ خداى توانا سايهء حضرت قائم عليه السلام را به آنان نشان داد و فرمود : من بوسيلهء وى از افرادى كه در حق حسين ظلم كردند انتقام خواهم كشيد . 4 - صدوق در كتاب : علل الشرائع از ثمالى روايت مىكند كه گفت : به امام محمّد باقر گفتم : يا بن رسول اللَّه ! آيا كليهء شما قائم بر حق نيستيد ؟ فرمود : چرا . گفتم : پس چرا فقط امام دوازدهم داراى نام : قائم است ؟ فرمود : هنگامى كه جدم امام حسين عليه السلام شهيد شد ملائكه بسوى خدا ضجه و گريه و ناله كردند و گفتند : پروردگار ما ! آيا غفلت ميكنى از كسى كه برگزيده و پسر برگزيده تو را ميكشد ؟ خداى سبحان وحى كرد : اى ملائكه من آرام بگيريد بعزت و جلال خودم